Stereotypy dotyczące kształcenia dziewczynek i chłopców

Już nauczycielka z kilkuletnim doświadczeniem zawodowym może wypowiedzieć się na temat różnic między zachowaniem uczniów a uczennic w klasie. Widać je zwłaszcza w młodszych klasach. Chłopcy są bardziej ruchliwi i niespokojni, trudno im wysiedzieć spokojnie i lubią być czymś zajęci. Ku rozpaczy nauczycieli może to być rozmowa z kolegą z ławki, czytanie gazety lub robienie samolotów z kartek wyrwanych z zeszytów. W starszych klasach jest to coraz częściej słuchanie muzyki podczas lekcji lub korzystanie z telefonów komórkowych. Dziewczynki na ogół są grzeczniejsze. Siedzą w skupieniu, patrzą na nauczyciela i słuchają go z uwagą. Pilnie notują temat lekcji i dyktowaną notatkę, w odróżnieniu od swoich kolegów, którzy w tym czasie bazgrzą coś na marginesie lub w podręczniku. Dzieje się tak z powodów różnic w rozwoju dziewczynek i chłopców. Ci ostatni szybko zyskują sprawność ruchową, uczą się koordynacji gestów i lubią te umiejętność wykorzystywać, grając w piłkę nożną lub inne gry zespołowe. Mają dużo energii, lubią, jak coś się dzieje i trudno im wysiedzieć bez ruchu 45 minut. Później niż dziewczynki nabywają sprawność w precyzyjnym wysławianiu się i wyrażaniu myśli, dlatego mogą mieć problemy z odpowiedziami ustnymi. Więcej sukcesów odniosą w przedmiotach ścisłych, wymagających precyzyjnego myślenia i konkretnych rozwiązań. Nauczyciele powinni mieć to na uwadze i nie traktować ich zbyt surowo.

Both comments and pings are currently closed.